در ادامه بحث در مورد این جمله “هر کسی که متفاوت از یک جمع گرفتار بیندیشد یک فرد آزاد است” از لوکزامبورگ در روانشناسی امشب (15 مهر)  به مثالهایی از آثار حضور در اجتماع بر رفتار فرد می پردازیم.

 

آسان سازی اجتماعی

نورمن تریپلت در جریان بررسی رکورردهای سرعت دوچرخه سواران مسابقات متوجه شد که بسیاری از آنها وقتی با هم مسابقه می دادند رکورد بهتری کسب می کردند تا وقتی که به تنهایی رکودگیری می کردند. اثرات همکوشی در حضور تماشاچی را، آسان سازی اجتماعی SOCIAL FACILITATION  نامیده اند.

آزمودنیها در حل مسائل ضرب در حضور تماشاچی یا همکوش بیشتر خطا مرتکب می شوند تا وقتی که در تنهایی عمل می کردند. به عبارت دیگر کیفیت عملکرد کاهش می یافت هر چند که کمیت آن افزایش پیدا می کرد. البته دانشمندان بعدا متوجه شدند کاهش کیفیت مربوط به پاسخهای پیچیده است.

نظریه حواسپرتی – تعارض:

حضور دیگران سبب حواسپرتی شخص شده، و این تعارض را در او ایجاد می کنند که توجه خود را چگونه به حضور شخص دیگر یا تکلیفی که باید انجام گیرد متمرکز کند.همین تعارض در توجه است- به جای صرف حضور شخص دیگر یا نگرانی به خاطر ارزیابی شدن- که سطح سایق را افزایش داده و باعث اثرات آسان سازی اجتماعی می شود.

نظریه خود عرضه سازی:

حضور دیگران تمایل شخص را به ارائه ی تصویری مطلوب از خود افزایش می دهد. در تکالیف آسان این تمایل منحر به  تلاش و تمرکز بیشتر و در نتیجه عملکرد بهتر می شود. اما در تکلیف دشوار این تمایل، ناکامی ناشی از دشواری را تشدید کرده و منجر به ناراحتی، کنار کشیدن، یا اضطراب مفرط و همه آنها منجر به عملکرد ضعیفتر می شود.

 

#تمرین_نویسندگی

ادامه دارد . ….

 

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *