جستار نویسی- روز دوم

کلمات کلیدی این جمله “هر کسی که متفاوت از یک جمع گرفتار بیندیشد یک فرد آزاد است” کدام هستند و چرا؟

به نظر می آید اندیشه متفاوت داشتن، جمع گرفتار و فرد آزاد کلمات کلیدی این جمله ی روزا لوکزامبورگ را تشکیل می دهد.

اگر بخواهیم امروز (11مهرماه 1400) در این باره سخن بگوییم بهتر است بحث خود را در مورد اندیشه متفاوت داشته باشیم.

ساده ترین تعریفی که از تفکر می شود این است:  تلاش ذهنی برای حل مساله را فکر میگویند.

در مورد تفکر بسیار سخن ها رفته است، به طوریکه مارکوس اورلیوس می گوید: زندگی ما زاییده اندیشه ماست. به جزخود فکر آنچه که مهم است قدرت تغییر فکر است به نحوی که سانتوش کالوار گفته است: ” ما معتاد افکار خودمون هستیم، اگر نتونیم تفکر خود رو تغییر بدیم نمی تونیم چیزی های دیگه رو هم تغییر بدیم” یا این عبارت از آلبرت انیشتین نقل شده است: ” جهانی که ما اون رو خلق کردیم فرآیندی از تفکر ماست بدون تغییر تفکرات ما نمی توان جهان رو هم تغییر داد” و یا از قول فرناندو پسوآ نقل شده است: ” زندگی یک حالت فکری است و همه چیزهایی که انجام می دهیم یا می اندیشیم برای ما به نسبتی که معتبر می پنداریم معتبر است”.

چه بسا بتوان عبرت گرفتن را معنای قرآنی اندیشه متفاوت داشتن دانست. راغب، عبرت را چنین معنا مى‏کند: ” عبرت حالتى است که در آن معرفت ظاهرى و محسوس، سبب درک معرفت باطنى و غیرمحسوس مى‏گردد و انسان از امور مشهود به امور نامشهود منتقل مى‏شود”.

قرآن کریم هفت بار کلمه «عبرت» و اعتبار را به کار برده و اهل بصیرت را بر آن ترغیب کرده است:

فَاعْتَبِروُا یَا اُولِى الاَبْصَار (سوره حشر، آیه2). پس عبرت بگیرید اى صاحبان چشم.

قرآن در جاى دیگر هدف از بیان داستانها و وقایع تاریخى را عبرت‏پذیرى مى‏داند:

لَقَدْ کَان فِى قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِى الالْبَاب( سوره یوسف، آیه  111). درسرگذشت آنان درس عبرتى براى صاحبان اندیشه بود.

حضرت على(ع) که خود قرآن ناطق است با اشاره به برنامه عبرت‏آموزى قرآن، چنین مى‏فرماید:

تَدَبَّرُوا آیَاتِ الْقُرْآنِ وَ اعْتَبِرُوا بِهِ فَإِنَّهُ اَبْلَغُ الْعِبَرِ

در آیه‏ هاى قرآن بیندیشید و به (وسیله) آن پندگیرید،زیراکه آیات قرآن رساترین عبرتهاست.

ادامه دارد….

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *